lørdag 7. april 2012

Kvinnene på Myra: Oldemor Sigrid

Maurset består av sju gardar. Ein av desse er min gard, som er kalla Myra. Ikkje eit veldig underleg navn, det er den garden som ligg lågast og har den våtaste jorda. Her på Myra har det vore kvinnene som har vore i fleirtal heilt sidan 1880, då oldefar min kjøpte garden. Akkurat no er faktisk eit unntak, sidan mor mi faktisk er i undertal akkurat no.

Den første av kvinnene i mi slekt som budde her, var oldemor mi, ho Sigrid. Om henne veit eg veldig lite, og det gjer dei andre her og. Ikkje finst det ei grav med gravstein, ikkje eit einaste bilete. Ikkje veit eg heilt sikkert når ho vart fødd eller når ho gifta seg. Men det finst ein del fine gjenstandar etter henne, mellom anna tina og kista du ser på biletet.

Om ho vart fødd i 1845 eller 1848 er ikkje slektsboka for Hornindal einig med seg sjølv om. Men ho vaks i alle fall opp på garden kalla "Furdansen". Også her var kvinnene i fleirtal, og ho miste veslebroren sin då han var tre år. Då ho var i tjueaåra gifte ho seg med min oldefar, som var husmann. Så fekk han sjansen til å kjøpe garden her, og dei flytta hit i 1880, saman med oldefars syster Synneve.

Saman med dei flytte også den ganske så nyfødde Ingeborg.  Den første tida vart nok brukt til å reise opp nytt hus, skaffe seg dyr og drive den jorda som var, mest mogleg effektivt. Kanskje vart det også dyrka ny jord. Vi kan vel sjølve tenkje oss at det sikkert ikkje var nokon dans på roser. Midt i alt dette kom det fleire born, den andre dottera, Magnhild og den tredje, Oline. Sonen Bottolf kom deretter. Så to jenter til, Marie og Pernille. Kort tid etter at yngstejenta vart fødd, vart Sigrid sjuk. Sjukdomen skal ha vore i magen, men på den tida var det vanskeleg å vite kva det var.

I 1895 endte Sigrid livet sitt, då var ho kanskje 47 eller 50 år. Kva skulle oldefar då gjere, som far til seks born? Heldigvis var ei ny kone på plass to år etter, Agnete. Men før den tid vart lille Pernille sendt tilbake til folket sitt på Furdansen, for å vere der ei tid. Oldefar var ikkje i stand til å ta seg av eit så lite barn, og Pernille var svak og sjukeleg helt frå barndommen. Og sorga var nok stor over tapet han hadde opplevd. Og dei neste åra skulle tapet bli endå større.

1 kommentar:

  1. Sigrid Pernille Maria Lødøen født 18.11.1848 døpt 03.12.1848
    http://www.arkivverket.no/URN:kb_read?uid=40688&urnread_imagesize=full&show=61#toppen

    At Honndalsboka ikkje alltid er heilt einig med seg sjølv er ikkje så uvanleg :)
    Kyrkjebøkene for Honndalen bruker derimot å vere bra både nøyaktige og lesleg skrivne.

    SvarSlett